Tendens: permanent gesloten

De laatste jaren een (Inter)nationale tendens: Martial Arts scholen die permanent hun deuren moeten sluiten.

Dit jaar hebben helaas de Kenposcholen in Breda (Hoevenaar) en Maarssen (Baarspul) hun deuren moeten sluiten. Hoewel elke sluiting een andere reden kan hebben dan alleen teruggang in ledenaantal, is elke school natuurlijk volledig afhankelijk van voldoende leden. Een Martial Arts school is natuurlijk net als een winkel afhankelijk van klanten.

Ondanks een goed vindbare website en inzet sociale media lijkt het erop dat niet echt veel mensen kiezen voor het beoefenen van Martial Arts. Ook de IJsselsteinse school ontkomt hier blijkbaar niet aan en kende een teruggang van het ledenaantal van ruim 65% in de periode 2013-2016. De eerste helft van 2017 liet wederom een teruggang van ongeveer 50% zien. Een zorgelijke ontwikkeling die al eerder geleid heeft tot noodgedwongen halvering van het aantal beschikbare trainingsuren en die het voortbestaan onder druk zet.

Wrang detail is dat de meeste leraren, naast hun ontomelijke passie,  vele tientallen jaren ervaring met zich meedragen en met de overdracht van hun kennis willen bijdragen aan een betere maatschappij en persoonlijke ontwikkeling van de beoefenaar. Als een Martial Arts school runnen voor de eigenaar alleen voor werk en inkomen moet zorgen dan ligt daar een bijzonder extra grote en vaak uiteindelijk onoverkomelijke uitdaging. De komende 2e en 3e generatie Kenpoka zal, als de tendens voortzet, een bijzonder kleine generatie zijn die steeds moeilijker aan juiste kennis in Nederland kan komen. De enkele leraren met voldoende kennis zijn overigens wel nog steeds in Nederland te vinden!

Een andere tendens die geen correlatie met bovenstaande lijkt te hebben is de versplintering van het Kenpo Karate in de USA na het overlijden op 15 december 1990 van de grondlegger Ed Parker. In Nederland waren tot ver in de jaren ’90 drie scholen actief onder de vlag van ‘Action Kenpo Karate’, een keten van gelijkgestemde Kenposcholen onder de bezielende leiding van Hans Hesselmann. Deze scholen waren in Utrecht (Hesselmann), Bunschoten (de Haan) en IJsselstein (Branger). Het lag in de bedoeling om onder deze vlag van eenheid landelijke dekking van het Kenpo Karate te verzorgen.

Echter, ook in Nederland werd de versplintering rond 1999 ingezet door de afsplitsing van enkele studenten van Hesselmann uit Utrecht en scholen die in de loop der jaren daarna hebben gekozen voor een buitenlandse connectie.

De enige “binding” die ze nog kunnen hebben is separate aansluiting bij IKKA Europe en Stichting Kenpo Karate Nederland voor aansluiting uiteindelijk bij NOC*NSF i.v.m. de sportongevallenverzekering voor de leden.

Kenpo Blogger is benieuwd naar, maar ook bezorgd over, het verdere verloop en de toekomst van Kenpo Karate in Nederland!

1 gedachte over “Tendens: permanent gesloten

  1. Ik kan natuurlijk niet voor andere scholen spreken, maar die in Nieuwegein draait als een zonnetje. Ons leerlingenaantal is sinds de oprichting van de school in 2006 elk jaar nog gestegen. Het aantal uren dat we lesgeven is ook nog nooit afgenomen, we zijn nu bezig een vierde dag in de week een nieuwe groep op te starten (op donderdagavond) omdat we de aanloop op de bestaande uren niet meer aankunnen.
    De binding die wij met andere scholen hebben is zeker niet beperkt tot aansluiting bij een bond voor de verzekering. Wij werken met een paar scholen intensief samen (Rotterdam en Houten) en vanuit een andere school zien we met enige regelmaat instructeurs bij onze trainingen of seminars aanschuiven (Utrecht, Maarssen, Bunschoten). En als wij evenementen/seminars organiseren dan zijn alle kenpoka altijd van harte welkom. Uit voornoemde scholen krijgen we dan ook aanloop, maar niet uit alle scholen.
    De leraren die hun leerlingen niet informeren over seminars en evenementen kiezen er dus zelf voor om geen binding te hebben met de rest van de Nederlandse Kenpo wereld.

    Dan tenslotte het puntje van de buitenlandse connecties. Ik zie dat zeker niet als een verarming van het Nederlandse Kenpo maar juist een verrijking. Ik neem onze leerlingen met groot genoegen mee naar seminars van Kevin Mills in Huizen, van Damian Abbott in Rotterdam of (voorheen) van Jeff Speakman in Maarssen.

    Ik hoop dat het tij ook in IJsselstein nog zal keren en dat er ook daar weer een bloeiende Kenpo groep kan trainen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *